Wednesday, 13 June 2018

சங்க இலக்கியத் துளிகள் - 18 தூங்கல் வங்கம்

சங்க இலக்கியத் துளிகள் - 18
தூங்கல் வங்கம்
 களவுக்காதல் – நெய்தல் திணை – இரங்கல் – பகற்குறி வந்து தலைவியைச் சந்திக்க இயலாமல் திரும்பும் தலைவனுக்குத் தோழி கூறிய கூற்று.
கொண்கனே! தலைவியை வீட்டுக்குள் இற்செறித்து, தாய் அங்கேயே காவல் இருக்கின்றாள். (அதனால்தான் தலைவியால் உன்னைச் சந்திக்க இங்கே வர இயலவில்லை) இதை உனக்குச் சொல்வதற்காகவே பலப்பலவாகப் பூக்கள் பூத்துள்ள இந்தப் பூஞ்சோலையினுள் பகற்பொழுதுக்குரிய குறியிடமாகிய இங்கு வந்தேன்.
கற்களும் கொதிக்கும்படிக் காய்கின்ற வெயிலில் நடக்கும் கால்கள் வெம்பிப் பழுத்துப்போகின்ற பகல்பொழுதில் செல்வமும் அழகும் சிறப்பும் மிகுந்து பொலிவுடன் விளங்குகின்ற பெரிய நகருக்குள் வருகின்ற விருந்தினருக்குப் படைப்பதற்காகப் பொற்றொடி மகளிர் சமைத்த, கொக்குகளின் நகம் ஒத்த சோற்றில் ஒரு பகுதியினை முற்றத்தில் பலியாக வைக்க, அதனை உண்ணுகின்ற, குளிர்ச்சி தோன்றும் கண்களைக்கொண்ட காக்கை நாட்பொழுது மறைகையில், பெரும்பெரும் அங்காடிகளின் அசைகின்ற நிழற்பகுதியில் குவிந்திருக்கும் பசும் இறாலினைக் கவர்ந்துகொண்டு, நங்கூரமிட்டு அசைந்துகொண்டிருக்கும் மரக்கலங்களின் பாய்மரக் கூம்பில் சென்று அமருகின்ற மருங்கூர்ப்பட்டினத்தை ஒத்த அழகினையுடைய தலைவியின் இறுக்கமான அழகிய வளைகள் கழன்று விழுந்துவிடுவது போல் நெகிழ்வதைக்கண்டே தாய் அப்படிச் செய்கிறாள்.
பாடல் :
பல் பூங்கானல் பகற்குறி மரீஇ
செல்வல் கொண்க செறித்தனள் யாயே
கதிர் கால் வெம்பக் கல் காய் ஞாயிற்றுத்
திருவுடை வியல் நகர் வருவிருந்து அயர்மார்
பொற்றொடி மகளிர் புறங்கடை உகுத்த 5
கொக்கு உகிர் நிமிரல் மாந்தி எல் பட
அகல் அங்காடி அசை நிழல் குவித்த
பச்சிறாக் கவர்ந்த பசுங்கண் காக்கை
தூங்கல் வங்கத்துக் கூம்பில் சேக்கும்
மருங்கூர்ப்பட்டினத்து அன்ன இவள் 10
நெருங்கு ஏர் எல் வளை ஓடுவ கண்டே.
நற்றிணை 258, நக்கீரர், நெய்தற் திணை – தோழி தலைவனிடம்சொன்னது
அடிநேர் உரை : பல் பூங்கானல் பகற்குறி மரீஇ – பலப்பலவாகப் பூக்கள் பூத்துள்ள இப் பூஞ்சோலையினுள் பகற்பொழுதுக்கான குறியிடத்துக்கு;
செல்வல் – வந்துள்ளேன்; கொண்க – கடற்கரைத் தலைவனே!; செறித்தனள் யாயே தலைவியை வீட்டுக்குள் இற்செறித்துக் காவலிருப்பது, அவளது தாய்தானே.;
கதிர் கால் வெம்ப க் கல் காய் ஞாயிற்று – வெயிலில் நடக்கும் கால்கள் வெம்பிப் பழுக்குமாறும் கல்லுங்கூடக் கொதிக்கின்ற பகற்பொழுதில்;
திருவுடை வியல் நகர் வருவிருந்து அயர்மார் – செல்வமும் அழகும் பெருமையும் மிக்க பெரும் நகருக்கு வருகின்ற விருந்தினருக்கு வழங்குவதற்காக;
பொற்றொடி மகளிர் புறங்கடை உகுத்த – பொன்னாலாகிய வளைகளை அணிந்த மகளிர் சமைத்து முற்றத்தில் பலியாக வைத்த;
கொக்கு உகிர் நிமிரல் மாந்தி , எல் பட, - கொக்கின் நகம் ஒத்த சோற்றினைப் பெருமளவில் உண்டு, நாட்பொழுது மறைகையில்;
அகல் அங்காடி அசை நிழல் குவித்த – அகன்ற பெரும் அங்காடிகளின் அசைகின்ற நிழற்பகுதியில் குவிக்கப்பட்டிருக்கும்;
பச்சிறாக் கவர்ந்த பசுங்கண் காக்கை – பசுமையான இறாவினைக் கவர்ந்த குளிர்ந்த கண்களையுடைய காக்கை;
தூங்கல் வங்கத்துக் கூம்பில் சேக்கும் – அசைந்தாடிக்கொண்டிருக்கும் கப்பலின் பாய்மரக் கூம்பில் சென்று தங்கும்.
மருங்கூர்ப்பட்டினத்து அன்ன இவள் – மருங்கூர்ப்பட்டினத்தின் அழகினை ஒத்த தலைவி;
நெருங்கு ஏர் எல் வளை ஓடுவ கண்டே – இறுக்கமாக அணிந்திருந்த அழகிய வளையல்கள் கழன்றோடுவதுபோல் நெகிழ்ந்தமை கண்டதாலேயே.
அருஞ்சொற்பொருள் :
கால் – கால்கள்; காற்று எனினும் ஒக்கும். வியல் நகர் – நகரம்; பெரிய வீடு எனினும் ஒக்கும். உகிர் – நகம்; நிமிரல் – சோறு; மாந்தி – பெருமளவில் உண்டு; எல் – பகற்பொழுது; பட – மறைய; பச்சிறா – பசுமையான இறா, அப்போதுதான் கடலிலிருந்தும் கொண்டுவந்த இறா; தூங்கல் – அசைதல் ; வங்கம் – கப்பல், மரக்கலம்; கூம்பு – பாய்மரக் கூம்பு ; சேக்கும் – தங்கும், அமரும். நெருங்கு – இறுக்கமாக, நெருக்கமாக; ஏர் – அழகு ; எல்வளை – ஒளிபொருந்திய வளையல்.
கவிதை நயம் :
கொண்க, இற்செறித்தனள் யாயே எனக் கூறுவதன் மூலம் தலைவியை எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கும் தலைவனுக்கு, தலைவனைச் சந்திக்கத் தலைவியால் வரமுடியாத நிலையும் தலைவி, அவளது தாயாலேயே இற்செறிக்கப்பட்டுள்ளாளென்ற முதல் செய்தியினையும், தோழி, அவசர அவசரமாக, தலைவனின் அச்சம் மற்றும் கவலையைத் தீர்க்குமாறு கூறிவிடுகிறாள். அதனைத் தொடர்ந்த செய்தியாக, காலைப் பொசுக்குகின்ற கதிரின் வெம்மையும் கல்லும் கொதிக்கின்ற அளவுக்கான பகற்பொழுது குறித்துக் கூறுகிறாள். இது அவள் தலைவியின் நலம் மற்றும் தலைவனுக்குத் தகவல் தெரிவிக்கும் முக்கியத்துவத்தையும் கருத்தில்கொண்டு கல்லும் காயும் பகல்பொழுதில் கால்கள் வெம்ப நடந்துவந்த சிரமத்தை, தலைவன் மற்றும் தலைவியின் வாழ்க்கை மீதான அக்கறையினை வெளிக்காட்டுவதான முயற்சி. அதனைத் தொடர்ந்து மருங்கூர்ப்பட்டினத்துக்கு வருகின்றவர்களுக்காக விருந்து சமைக்கப்படுவதும் காக்கைக்கு பலிச்சோறு வழங்கப்படுவதும் குறிப்பிடுவதன் மூலம் தமது ஊர்மக்களின் விருந்தோம்பும் உயர் பண்பாட்டினைப் பொற்றொடி மகளிர் தலையாகக் கருதுவதும் காக்கைக்கும் உணவளிக்கின்ற ஈரநெஞ்சத்தினையும் மரபினை மதிக்கும் மாண்பும் உணர்த்தப்படுகிறது. அடுத்த செய்தி மருங்கூர்ப்பட்டினத்தின் பெரும்பெரும் அங்காடிகளும் அவற்றின் நிழற்பகுதியில் குவிக்கப்பட்டிருக்கும் பச்சிறாக் குவியல்களும் அசைந்தாடிக்கொண்டிருக்கின்ற கப்பல்களும் அந்த நகரத்தின் வணிகம் மற்றும் செல்வநிலையினை உணர்த்துகிறது. அத்தகைய மருங்கூர்ப்பட்டினம் ஒத்த அழகுடையவள் தலைவி எனும் போது விருந்தோம்பலும், உயிர்களுக்கு உணவிடும் கருணைநெஞ்சமும் மரபினை மதிக்கும் மாண்புமுடையவள் தலைவியென அவளது உள்ள அழகும் பண்பாட்டு உயர்வும் கூறப்படுகிறது. தலைவி பெருஞ்செல்வமுள்ள நகரில் பெருஞ்செல்வ வாழ்க்கையினை உடையவளென்பதும் உணர்த்தப்படுகிறது. மருங்கூர்ப்பட்டினத்தின் பேரழகினைக்கொண்ட தலைவி ஏன் இற்செறிக்கப்பட்டாளென்ற கேள்விக்கு பதிலாக, அவளது இறுக்கமான வளைகள் நெகிழ்ந்தமை கண்டு தாய் ஐயமுற்று இற்செறித்தாள் எனக்கூறிவிடுகிறாள். தலைவியின் வளை ஏன் நெகிழவேண்டுமெனில் தலைவனைச் சந்திக்கவியலாமற்போகும் சூழ்நிலை நினைந்தே தலைவன் மீதுள்ள ஏக்கத்தாலேயே வளை நெகிழ்ந்ததென்பது தலைவனுக்கு குறிப்பாக உணர்த்துவதாகிறது. எனவே உள்ள அழகும் உடலழகும் செல்வ உயர்வும் பண்பாட்டு மேன்மையுமிக்க தலைவியை உடனடியாக தலைவன் தமருடன் வந்து வரைந்துகொள்ளவேண்டுமென்பது தலைவனுக்கான உடனடிச் செய்தியாக உணர்த்தப்படுகிறது.
தலைவன் தலைவியைத் திருமணம் செய்தேயாக வேண்டுமென்பது தோழியின் நோக்கம். அந்த நோக்கத்திற்கேற்ப சமுதாயப் பண்பாட்டை பெருமைபட எடுத்துரைத்து, நகரின் செல்வம் மற்றும் வணிகப்பெருமையைக் கூறி, தலைவியின் உள்ள அழகும் பண்பாட்டுச் சிறப்பினையும் உணர்த்துகின்ற உளவியல் பாங்கினை உன்னி உணர்ந்து மகிழ்தற்குரியது.
இக்கவிதையில் நாம் அறியக்கிடக்கும் செய்திகள்
1. அலரென்று எதுவும் தெரியவராமலேயே,மகளின் வளை நெகிழ்ந்ததைக் கண்டதுமே தாய் ஐயுற்று இற்செறிக்கின்ற, தாயின் முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கை.
2. மருங்கூர்ப்பட்டினத்தில் கோடைகால வெய்யில் கல்லும் கொதித்துக் கால்கள் வெம்புமளவுக்கு இருந்துள்ளது.
3. வருவிருந்தோம்பலுக்காகப் பொற்றொடி மகளிர் கொக்கு உகிர் நிமிரல் (உயர் ரக அரிசி) சமைத்தனர்.
4. தம் வீட்டு முற்றத்தில் காக்கைகளுக்கு பலிச்சோறு படைத்தனர்.
5. மருங்கூர்ப்பட்டினத்தில் பெரும்பெரும் அங்காடிகள் இருந்தன.
6. பெரும் அங்காடிகளின் கட்டிட நிழல்களில், கடலில் பிடித்து வந்த இறா மீன்கள் குவித்து வைக்கப்பட்டிருந்தன.
7. மருங்கூர்ப்பட்டினத்துக் கடலில் கப்பல்கள் நங்கூரமிட்டு நின்றன.
8. மருங்கூர்ப்பட்டினம் ஒரு பெருவணிகத்தலம்; சிறந்த துறைமுகமுமாக விளங்கியது.
மருங்கூர்ப்பட்டினம் குறித்து தீக்கதிரில் வெளிவந்துள்ள கட்டுரை :
பாண்டியனின் துறைமுகப் பட்டினமான மருங்கூர்பட்டினம் சோழனின் காவிரிப்பூம்பட்டினத்தினை ஒத்ததாக அமைந்திருந்தது. காவிரிப்பூம்பட்டினத்தின் துறைமுகப் பகுதியானது மருகூர்ப்பாக்கம் என்றும் நகர்ப்பகுதி பட்டினப்பாக்கம் என்றும் இருகூறாகப் பிரிந்திருந்தது போன்றே மருங்கூர்ப் பாக்கத் துறைமுகமும் ஊணூர், மருங்கூர் பட்டினம் எனஇரு கூறாகப் பிரிந்திருந்தது. மேலும்காவிரிப்பூம்பட்டினத்தின் பட்டினப்பாக்கமானது மதிலையும் அகழியையும் கொண்டுஅமைந்திருந்தது போன்று ஊணூரையும் மதில் சூழ்ந்திருந்தது. பிற்காலப் பாண்டியர்களின் பல்வேறு ஆட்சிக் காலத்தில் கிழக்குக் கடற்கரைத் துறைமுகப் பட்டினங்கள் பல உருவான நிலையில் தொன்மையான மருங்கூர் பட்டினம், கொற்கை, தொண்டி முதலானவை செல்வாக்கிழந்தன. குலோத்துங்க சோழப் பட்டினம், அம்மப் பட்டினம், ஆவுடையார் பட்டினம், பவித்ர மாணிக்கப்பட்டினம், சுந்தரபாண்டியன் பட்டினம், நானாதேசிப் பட்டினம், மேன்தோன்றிப் பட்டினம், பெரியப் பட்டினம், நினைத்ததை முடித்தான் பட்டினம், குலசேகரப் பட்டினம், மானவீரப் பட்டினம், காயல் பட்டினம், சோணாடு கொண்டான் பட்டினம், வென்றுமுடி சூடிய சுந்தரபாண்டியன் பட்டினம், வீரபாண்டியன் பட்டினம் முதலான பட்டினங்கள் பிற்காலத்தில் கிழக்கு கடற்கரைப் பகுதியை ஒட்டி அமைந்திருந்த பாண்டிய அரசர்களின் பட்டினங்களாக அறியப்படுவனவாகும்.
சங்ககால மருங்கூர் பட்டினத்தின் மேற்கே ‘ஊணூர்’ என்ற ஊர் அமைந்திருந்தது. இவ்வூர் மதிலை அரணாகக் கொண்டிருந்தது என்பதை அகம். 227 ஆம் பாடல் குறிப்பிடுகின்றது. பாடல் வரிகள்(18-20) வருமாறு: “கடிமதில் வரைப்பின் ஊணூர் உம்பர் / விழுநிதிதுஞ்சும் வீறுபெறு திருநகர் / இருங்கழிப் படப்பை மருங்கூர்ப் பட்டினம்” . இனி ஊணூரின் அமைப்பினையும் அதன் தன்மைகளையும் பின்வரும்படி சுருக்கமாகப் புரிந்து கொள்ளலாம் : – இவ்வூரானது கடல் அலைகள் எப்பொழுதும் வந்து மோதும் பகுதியினை உடையது. – நெல்வளம் மிக்க வயல்களை உடைய ஊர்களைக் கொண்டிருந்தது. மேலும், குளிர்ச்சிப் பொருந்திய சாய்க்கானம் என்னும் பகுதியில் நெடிய கதிர்களைக் கொண்ட நெல்வயல்கள் பல இருந்தன. – இறால் மற்றும் பிற மீன் இனங்களைப் பிடிக்கும் பகுதியாக கடற்கரைப்பகுதி அமைந்திருந்தது. – இவ்வூர் பகுதியில் கடற் சோலை என்ற பகுதி அமைந்திருந்தது. – கடல் பரப்பின் மணல் மேடான பகுதியில் நாவாய்கள் இடம் அறிந்து செல்ல ஒளிபொருந்திய விளக்கு (கலங்கரை விளக்கம்) அமைக்கப் பட்டிருந்தது. (அகம். 255)- இப்பகுதியில் உள்ள கடல் அலைகளுக் கிடையில் புலால் நாற்றம் வீசியபடி இருக்கும். – வெண்ணெல் இப்பகுதியில் சிறப்பாக விளைந்திருந்தன. – நெல், தேன் எடுத்து உண்பவர்களான குயவர் சேரி ஒரு பக்கமும் சிறு சிறு மீன்களைப் பிடித்து உண்ணும் மக்கள் வாழும் பாண்சேரி ஒரு பக்கமும் என ஊணூர் அமைந்திருந்தது. (புறம் . 348)- நீர் துறையில் உள்ள மரங்களில் யானைகள் கட்டப்பட்டிருந்ததால் அம்மரங்களின் வேர்கள் வெளியே தெரிந்தன. – இவ்வூரில் உள்ள மரநிழலில் பெரிய பெரிய தேர்கள் நிறுத்தப்பட்டிருந்தன. ‘தழும்பன்’ என்ற அரசனே ஊணூரினை ஆட்சி செய்தான் என்பதை சங்கப் பாடல்கள் (நற். 300, புறம் 348, அகம். 227) பதிவு செய்கின்றன. யானை மிதித்த காரணத்தால் ‘வழுதுணங்காய்’ போன்ற தழும்பினை இவன் பெற்றான். இதனாலேயே இவன் ‘தழும்பன்’ அல்லது ‘வழுதுணைத் தழும்பன்’ என அழைக்கப்பட்டான்.
தழும்பன் குறித்து ‘தூங்கல் ஓரியார்’ என்ற புலவர் பாடியுள்ள பாடல் கிடைக்கவில்லை. இனி மருங்கூர் பட்டினத்தின் அமைப்பினைப் பார்ப்போம். ஊணூரினை அடுத்து அமைந்திருந்த மருங்கூர் பட்டினம் பெரும்செல்வ வளம் நிறைந்த பகுதியாக இருந்தது. பொலிவாக இப்பட்டினம் தோன்றும். மேலும் இப்பட்டினத்தில் உப்பு விளையும் வயல்கள் பல இருந்தன. இரவில் ஒளி வீசும் கடைத்தெருக்கள் இருந்தன. அத்தெருக்களில் எப்பொழுதும் ஆரவாரம் எழுந்தபடி இருக்கும். (அகம். 227) பட்டினத்தில் உள்ள கடைகளில் குவித்து வைத்திருந்த இறால்களை காகங்கள் கவர்ந்து சென்று துறைமுகத்தில் நிறுத்தப்பட்டிருந்த நாவாய்களின் பாய்மரக் கம்பத்தில் அமர்ந்திருக்கும் என (நற்றிணை 258 ஆம் பாடல்) குறிப்பிடுகின்றது. இவ்வாறாக மருங்கூர் பட்டினம், ஊணூர் குறித்த சங்க இலக்கியப் பதிவுகள் ‘தழும்பன்’ ஆட்சிப் பரப்பில் அவை எவ்வாறு சிறந்து விளங்கின என்பதை விவரிக்கின்றன. மருங்கூர் பட்டினத்தின் வர்த்தகம் அதுசார்ந்து கிடைத்த பொருள்வளம் தழும்பன் அரசனை செல்வந்தனாக மாற்றியிருந்தது. இதன் பொருட்டு அவன் தன்னைப் பாடிவரும் புலவர்களுக்குக் குறைவின்றி பெரும் பொருட்களை வழங்கியதால் அவன் புகழ் தமிழகம் முழுவதும் பரவியிருந்தது எனஅகம். 227 ஆம் பாடலில் குறிப்பு உள்ளது. மதுரைக்காஞ்சியில் பாண்டியன்நெடுஞ்செழியனின் கடற்கரைப்பட்டினமான ‘நெல்லூர்’ குறிப்பிடப்படுகின்றது. மருங்கூர் பட்டினமும், ஊணூரும் சேர்ந்துதான் ‘நெல்லூர்’ என பிற்காலத்தில் பெயர்பெற்றிருக்க வேண்டும் என மயிலைசீனி. வேங்கடசாமி தனது ஆய்வின் வழி நிறுவுகின்றார். ஊணூர் பகுதியில் நெல் அதிகமாக விளையும் என சங்க இலக்கியம் குறிப்பிடுவதை நாம் முன்பே பார்த்தோம். காலப்போக்கில் இவ்வூர் நெல்லூர் எனப் பெயர் பெற்றது. பிற்காலத்தில் இந்நெல்லூர் ‘சாலியூர்’ எனவும் குறிக்கப்பட்டது. தாலமி குறிப்பிடும் ‘சாலூர்’ என்பது இவ்வூரையே குறிப்பதாகும், என்ற முறையில் மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி தனது ஆய்வு முடிவுகளை முன்வைத்தார். இனி ‘மதுரைக்காஞ்சி’ மருங்கூர் பட்டினம் குறித்து கூறும் பகுதியினைப் பார்ப்போம்.
‘தொடுவானமும் கடலும் ஒன்றாக அமைந்த அச்சம் தருகின்ற பெரிய கடலிலேஅலைகளைக் கிழித்துக் கொண்டு காற்றின்உதவியினால் இக்கரையை அடைவதற்குப் பாய்களை விரித்துக் கொண்டு வந்த பெரிய நாவாய்கள், இந்தத் துறைமுகத்தில் கூட்டமாக வந்து தங்கியிருந்தன. நாவாய்களில் இருந்து பண்டங்களை இறக்குமதி செய்த போது முரசு முழங்கிற்று. கப்பல்கள் துறைமுகத்தில் தங்கியிருந்த காட்சியானது வெள்ளத்தை முற்றுகை செய்யும் மலைபோலத் தோன்றும். இத்தகைய துறைமுகத்தோடு ஆழ்ந்த கடலாகிய அகழியையும் உடைய நெல்லூரை வென்று கைக்கொண்ட உயர்ந்த வெற்றியுடைய வேந்தன் பாண்டியன். (மதுரைக்காஞ்சி. 75-88 )இவ்வாறாக மருங்கூர்பட்டினம் தழும்பன் என்ற அரசனின் ஆட்சியின் கீழும்,பிற்காலத்தில் பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனால் வெற்றி பெறப்பட்டு அவன் ஆட்சியின் கீழும் இருந்ததை மதுரைக்காஞ்சியின் வழி அறியலாம். பரணர், நக்கீரர், மதுரை மருதன் இளநாகனார் ஆகியோரால் ‘தழும்பனும்’ அவன் ஊர்களும் பாடப்பட்டுள்ள நிலையில்மாங்குடி மருதனார் பாண்டியனையும் மருங்கூரையும் சேர்த்துப் பதிவு செய்துள்ளது சங்கப் பாடல்களுக்கு இடையில் உள்ள கால இடைவெளியைக் காட்டுகின்றது. மருங்கூர் என்ற பெயரில் தமிழத்தில் சிலஊர்கள் இன்றும் உள்ள நிலையில் தொண்டிக்கு மேல் உள்ள மருங்கூர் பட்டினமே சங்க இலக்கியம் குறிப்பிடும் மருங்கூர் பட்டினமாகும். ஆய்வாளர் மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி இப்பட்டினத்தை வரைபடத்தில் குறிப்பிடும்பொழுது வைகை ஆற்றுக்கும் தாமிரபரணி ஆற்றுக்கும் இடையில்குறிப்பிடுகின்றார். இது பொருத்தமற்றதாகவே உள்ளது. இன்றைய இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் ‘பாம்பாறு’ கடலில் கலக்கும் பகுதியிலேயே இம்மருங்கூர் பட்டினம் அமைந்துள்ளதைப் பார்க்கலாம். மேலும் இப்பட்டினத்தை ஒட்டி ‘அலையாத்திக் காடுகள்’ உள்ள பகுதி அமைந்துள்ளது. சிதம்பரம் அருகில் அமைந்துள்ள பிச்சாவரம் காடுகளைப் போன்று பரந்த அளவில் அல்லாமல் சிறிய அளவிலே அவை இங்குள்ளதைக் காணலாம். சங்கப் பாடலில் குறிக்கப்படும் (அகம். 220) ‘கடல் சோலை’ என்ற பகுதியை அலையாத்திக் காடுகள் உள்ள பகுதியோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கலாம். இவ்வாறு ஒப்பிடுவதற்கு வாய்ப்புகள் உள்ளதென தொல்லியல் ஆய்வாளர் ர. பூங்குன்றன் அவர்களும் விளக்கினார்.
‘தூங்கல் ஓரியார்’ என்ற புலவர் தழும்பன் என்ற அரசனைப் பாடியுள்ள நிலையில்இன்றைய மருங்கூர் பட்டினத்தில் அமைந்துள்ள ஓரியூர், ஓரூர் என்ற ஊர்களின் பெயர்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் போது அது ‘ஓரியார்’ என்பதுடன் ஒத்துப்போவதை அறியலாம். மேலும் இன்றைய மருங்கூர் பட்டினம் மதுரையின் நேர் கிழக்கே கடற்கரைப்பகுதியில் அமைந்துள்ளதையும் மதுரை மருதன் இளநாகனார் இதனை சிறப்பாக பதிவு செய்துள்ளதையும் பார்க்கலாம்.. மேலும் அவர் (அகம். 255 அம் பாடலில்) மருங்கூர் பட்டினப் பகுதியை பெயர் குறிப்பிடாமல் குறிப்பால் உணர்த்திப் பதிவு செய்துள்ளது அப்பகுதிக்கும் அவருக்குமான நெருக்கத்தையே காட்டுகின்றது. மாறாக, இராமநாதபுரத்தில் அமைந்துள்ள ‘அழகன்குளம்’ துறைமுகப்பகுதிதான் பண்டைய மருங்கூர் பட்டினம் என ஆய்வாளர் சம்பகலட்சுமி குறிப்பிடுவது பொருத்தமற்றது என தொல்லியல் ஆய்வாளர்கள் கருத்துரைத்துள்ளனர். இன்றைய ‘அழகன்குளம்’ பகுதி சங்க இலக்கியத்தில் எவ்வாறு அழைக்கப்பட்டது என்பது குறித்த பதிவுகள் இல்லை. மாறாக இப்பகுதியில் நடைபெற்ற அகழாய்வு முடிவுகளில் இப்பட்டினம் பலநாடுகளுடன் வர்த்தகத் தொடர்பு கொண்டிருந்ததைக் காட்டுவதுடன் மட்டுமல்லாமல் அங்கு கிடைக்கப் பெற்ற பானையோடுகளின் காலம் கி.மு. 500 ஆண்டுகளுக்கு முன் என்பதையும் காட்டுகின்றன. இந்நிலையில் இவ்வளவு தொன்மையான பட்டினம் மருங்கூராகத்தான் இருக்கும் என்று ஆய்வாளர்கள் சிலர்தம் கருத்தினை முன்வைப்பது வலுவற்றதாகவே உள்ளது.
மேலும் இப்பகுதி சங்ககாலத்தில் எவ்வாறு குறிப்பிடப்பட்டது என்றும், மாறாக அது குறித்த பாடல்கள் பிற்காலத்தில் கிடைக்காமல் மறைந்து போனதா? என்பதெல்லாம் ஆய்வுக்குரிய ஒன்றுதான்.இவ்வாறாக நாம் முன்பு பார்த்த முடிவுகளின் அடிப்படையில் இன்றைய இராமநாதபுரம் பகுதியில் உள்ள ‘பாசிப்பட்டின’த்திற்கு மேல் அமைந்துள்ள மருங்கூர் பட்டினமே சங்ககால துறைமுகப் பட்டினமாக இருந்திருக்கும் என்ற முடிவுக்கு வரலாம்.
PREVIOUS ARTICLE

Sunday, 10 June 2018

சோறுவகைகள்

சோறு வகைகள்
அரிசிச்சோறு
கோதுமைச் சோறு
குதிரைவாலிச் சோறு
சோளச்சோறு
கம்மஞ்சோறு
வரகரிசிச்சோறு
தினையரிசிச்சோறு
குறுணைச் சோறு - குறுநொய்ச்சோறு
கற்றாழைச் சோறு – காழ் அற்ற மூங்கில் மரங்களின் பகுதி பப்பாளிச் சோறு
பனஞ்சோறு
தென்னஞ்சோறு
வாழைச்சோறு – வாழைக்கிழங்கில் அகழ்ந்த சோறு
புற்றாஞ்சோறு - புற்றுக்குள் ஈசலுடன்கலந்த மண்
பத்தியச்சோறு
கீரைச்சோறு
பருப்புச்சோறு
சாம்பார்ச் சோறு
ரசம் சோறு
மோர்ச்சோறு
தயிர்ச்சோறு
புளிச்சோறு
எள்ளுச்சோறு
உளுந்தஞ்சோறு
கூட்டாஞ்சோறு
வடிசோறு
கறிசோறு
கலவைச்சோறு
வெந்தசோறு
வேகாத சோறு
வயிற்றுச் சோறு – வயிற்றுச் சோற்றுக்குப் பஞ்சமில்லை.
பிச்சைச்சோறு
அரைவயிற்றுச் சோறு – அரைவயிற்றுச் சோறு சாப்பிட்டு வளர்ந்த பிள்ளை.
திருமணச் சோறு
பலிசோறு
பொங்கச்சோறு
பச்சரிசிச் சோறு
புழுங்கரிசிச் சோறு
பழுப்பரிசிச் சோறு
நெய்ச்சோறு
பால்சோறு
ஊன்சோறு
மீன்சோறு
கொழுஞ்சோறு – கொழுப்பு (நிணம்) கலந்து சமைத்தது
செஞ்சோறு (1) – செஞ்சோற்றுக்கடன்
செஞ்சோறு (2) – சிவப்பரிசிச் சோறு.
வெண்சோறு
தண்ணிச்சோறு
வெறுஞ்சோறு
பழையசோறு
சுடுசோறு
வீட்டுச் சோறு
கடைச்சோறு
எடுப்புச்சோறு
விலைச்சோறு
பட்டைச்சோறு
கைச்சோறு
கூட்டாஞ்சோறு
விளையாட்டுச்சோறு
நிலாச்சோறு
காடாங்கரைச் சோறு
ஆற்றங்கரைச் சோறு
கத்தரிக்காய்ச் சோறு
தேங்காய்ச்சோறு
மாங்காய்ச்சோறு
தக்காளிச்சோறு
எலுமிச்சைச்சோறு
நெல்லிக்காய்ச்சோறு
கிச்சிலிச்சோறு
கறிவேப்பிலைச் சோறு
மல்லிச் சோறு
புதினாச்சோறு
தீயல் சோறு
ஒருவாய்ச் சோறு – ஒருவாய்ச்சோற்றுக்குக்கூட வழியில்லை.
கட்டுச்சோறு
சட்டிச்சோறு
பானைச்சோறு
படைப்புச்சோறு
ஊட்டுச்சோறு
எச்சில் சோறு
எட்டுவீட்டுச் சோறு
சிறுசோறு
பெருஞ்சோறு
வார்ப்புச்சோறு
உருளிச்சோறு
அண்டாச்சோறு
படியரிசிச்சோறு
நாழியரிசிச்சோறு – நாய் நினைத்தால் நாழியரிசிச்சோறு; பேய் நினைத்தால் ஒரு பிள்ளை
ஒரு உருண்டைச் சோறு – கையில் உருட்டும் ஒரு உருண்டைச் சோறு.
ஒருபிடிசோறு - ஜெயகாந்தனின் ஒருபிடி சோறு சிறுகதை
கைப்பிடிச் சோறு
பருப்புப்பொடிச் சோறு
காணப்பொடிச் சோறு
மிளகுச்சோறு
சர்க்கரைச்சோறு
ஊசச்சோறு
மல்லிப்பூ சோறு
புத்தரிசிச் சோறு
நாய்ச்சோறு - உன் வீட்டு நாய்ச்சோறு கூட எனக்கு வேண்டாம்.
மாப்பிள்ளைச் சோறு
விருந்துச்சோறு
சாவுச்சோறு – இழவு வீட்டுச் சோறு
கோயில் சோறு – கோயில் பணியாளர்களுக்குக் கூலியாகத் தினமும் வழங்கப்படும் உணவு.
உண்டைக்கட்டிச் சோறு
நைவேத்தியச்சோறு
சொந்தச் சோறு – சொந்த உழைப்பில் கிடைக்கும் உணவு.
பேய்ச்சோறு (1) - பேய்க்கு வழங்கப்படும் சோறு
பேய்ச்சோறு (2) – அவனா பேய்ச்சோறு தின்பானே! அளவுமீறிச் சாப்பிடும் உணவு
எட்டு ஆள் சோறு – அவன் ஒரே ஆள், எட்டு ஆள் சோறு தின்பானே!
ஊர்ச்சோறு – சலவை மற்றும் சவரத் தொழிலாளர்களுக்குக் கிராமத்து வீடுகளில் தினமும் உணவு வழங்கப்பட்டு வந்தது. இவ்வுரிமை மடவளி என அழைக்கப்பட்டு வந்துள்ளது. (கவிப்பித்தனின் மடவளி நாவல்). இப்படியான சோற்றினை வாங்கி வருவதை ஊர்ச்சோறு வாங்கிவருதல் எனக்குறிப்பர்.
கொண்டிச்சோறு – சென்னைப் புறநகர் மற்றும் சேரிப்பகுதிகளில் சோறு பொங்கி அதனை மூன்று நாட்கள் புளிக்கவைத்து போதைக்காக விற்பனைக்குக் கிடைப்பது.
மாஞ்சாச்சோறு – மனிதரின் நெஞ்சுக்கறி என்பதற்கான சென்னைப் பேச்சு வழக்கு
தண்டச்சோறு – உழைக்காமல் தின்பவன். ஒன்றுக்கும் உதவாதவன், பூமிக்குப் பாரம் சோற்றுக்குக் கேடு.
ஓசிச்சோறு
திரளைச்சோறு – இரத்தம் கலந்து விரவி பேய்களுக்கு எறியும் சோறு
விரதச் சோறு - விரதமிருந்து சாப்பிடும் உணவு
மண்சோறு - கோயிலில் பிரார்த்தனையாகச் சாப்பிடும் சோறு.
படிச்சோறு - திருவிடைமருதூர் நாறும்பூ நாதர் கோவிலில் படிப்பாயாசம் உண்பது போல் ஆற்றங்கரைப்படியில் உண்பது.

Thursday, 31 May 2018

சுவர் வகை

சுவர் வகை
மதில் – அரண்மனை, கோயில், நகர் போன்றவற்றைச் சுற்றிப் பாதுகாப்புக்காக எளிதில் ஏறமுடியாதவாறு, உயரமாக அமைக்கப்பட்ட சுவர்.
இஞ்சி – பெருங்கற்களுக்கிடையே செம்பு வார்த்து உருக்கி ஊற்றி உறுதியாக அமைக்கப்பட்ட மதில்
எயில் – கோட்டைச் சுவர், மதில்
கட்டை மண் சுவர் – வீடு, களம் அல்லது சிறு மைதானத்தைச் சுற்றி வெறும் மண்ணைக் குழைத்து கழுத்தளவு உயரத்திற்கு மேற்படாதவாறு அமைக்கப்படுகின்ற மண் சுவர்.
மண்சுவர் – முழுவதும் மண்ணால் கட்டப்படும் சுவர் ; கற்களும் மண்சாந்துமிட்டுக் கட்டப்படும் சுவரும் மண்சுவர் என்றே அழைக்கப்படுகிறது.
கற்சுவர் – கற்களை அடுக்கிக் கட்டப்படும் சுவர்
செங்கல் சுவர் – சுட்ட செங்கல் பயன்படுத்திக் கட்டப்படும் சுவர்
பச்சவெட்டுக்கல் சுவர் – சுடாத செங்கல் கொண்டு கட்டப்பட்ட சுவர் (Adobe wall - wall built with sun -dried bricks)
காரைச் சுவர் – சுண்ணாம்புக்காரையைச் சாந்தாகப் பயன்படுத்திக்கட்டப்பட்ட சுவர்
சுண்ணாம்புச் சுவர் – செங்கல் அல்லது கற்களுக்கிடையிலான சந்துகளில் சுண்ணாம்புக் காரையினைச் சாந்தாகப் பயன்படுத்திக் கட்டப்பட்ட சுவர்
சிமெண்ட் சுவர் – செங்கல், கற்களுக்கிடையில் சிமென்ட் காரையினைச் சாந்தாகப் பயன்படுத்திக் கட்டப்பட்ட சுவர்.
சுற்றுச் சுவர் – வீடு, அலுவலகம் மற்றும் கட்டிடங்களுக்கு வெளியே அதனைச் சுற்றி அமைக்கப்படும் சுவர்
கோட்டைச் சுவர் – கோட்டையைச் சுற்றிக்கட்டப்பட்ட சுவர்; பிற்காலத்தில் கோட்டை மதில் போல உயரமாகக் கட்டப்படும் சுற்றுச் சுவர், கோட்டைச் சுவர் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
பிள்ளைச் சுவர் – ஒரே அறையினை இரண்டாகப் பிரிக்கின்ற இடுப்பளவு உயரமேயுள்ள சுவர்
கைப்பிடிச் சுவர் – கிணற்றினைச் சுற்றி அமைப்பது (parapet wall) சாய்வான படிக்கட்டுகள், பால்கனி என்னும் மாடம் போன்றவற்றின் ஓரம் கைத்தாங்கலாக அமைக்கப்படும் சுவர்
அணைச்சுவர் – கட்டிடத்தை ஒட்டி சுவரின் பாதுகாப்புக்காக, அதை அணைத்தாற்போல் கட்டப்படும் சிறுசுவர் (buttress)
இடைச் சுவர் – தொழுவம், லாயத்தில் நடுநடுவே அமைக்கும் சுவர், அரங்கம் போன்றவற்றில் வகுப்பு வாரியாகப் பிரிப்பதற்காக அமைக்கப்படும் சுவர்கள்
மாடச் சுவர் – மாடம் அமைந்த சுவர்
தட்டட்டிச் சுவர் – தட்டட்டி(மாடித் தாழ்வாரம்)யினை அமைக்கும் சுவர்.
குட்டிச் சுவர் – இடிந்த சுவர், பயனிழந்த சுவர்;
ஆறு, குளத்தங்கரைச் சுவர்
அணைக்கரைச் சுவர்
தடுப்புச் சுவர் –
தீண்டாமைச் சுவர் – மதுரை மாவட்டம் உத்தப்புரம் கிராமத்தில் தலித் மக்கள் நுழையாமலிருப்பதற்கென அமைத்த சுவர் தீண்டாமைச் சுவர் என அழைக்கப்பட்டது. பெரும் போராட்டத்திற்குப் பின்னர் அந்தச் சுவர் இடிக்கப்பட்டது.
கண்ணாடிச் சுவர் –
கல்மரச்சுவர் - இமாசலப் பிரதேசப்பகுதிகளில் கல்லும் மரக்கட்டைகளும் மட்டும் கொண்டு அமைக்கப்படும் சுவர்.
முகநூல் பதிவு 29.05.2018

தடியங்காய் என்னும் வெள்ளைப் பூசணி

தடியங்காய் என்ற சாம்பல் பூசணி
தண்ணீர்ச் சத்து நிறைந்த தடியங்காய் என்று அழைக்கப்படும் சாம்பல் பூசணி பெனின்காசா ஹிஸ்பிடா (Benincasa Hispida) என்ற தாவரவியல் பெயர் கொண்டது. ஆங்கிலத்தில் Ash gourd, Wax gourd, White gourd, Winter Gourd, tallow gourd, Ash pumpkin, Fuzzy gourd எனப் பல பெயர்களில் வழங்கப்படும் இந்தக் காய் தமிழிலும் சாம்பல் தடியங்காய், வெள்ளைப் பரங்கி, வெள்ளைப் பூசணிக்காய், சாம்பல் பூசணிக்காய், திருஷ்டிப் பூசணிக்காய், கும்மளங்காய், தண்ணிக்காய் எனப் பல பெயர்களில் அழைக்கப்படுகிறது. இக்காயின் தாயகம் தென்கிழக்கு ஆசியா எனப்படுகிறது.
தடியங்காய் வகையைச் சேர்ந்ததும் தடியங்காய் என்றும் இளவன்காய் என்றும் அழைக்கப்படுவதான ஒரு வகைக் காய் கேரளாவிலும் நாஞ்சில் நாட்டிலும் கிடைக்கிறது. இளவன்காயும் ஆங்கிலத்தில் ash gourd என்றே அழைக்கப்படுகிறது. தமிழகத்தில் நாஞ்சில் தவிர்த்த அனைத்துப்பகுதிகளிலும் சாம்பல் தடியங்காயே கிடைக்கிறது. இளவன் காய் சாம்பல் நிறத்துக்கு மாறுவதில்லை. பசிய நிறத்திலேயே இருக்கிறது. வடிவத்திலும் சாம்பல் தடியங்காயிலிருந்தும் வேறுபட்டு முக்காலடிக்கு மேல் ஒரு அடி விட்டமும் நான்கு முதல் ஆறு அடிவரையிலான நீள்வட்ட உருளை வடிவக் காய்களாகவே கிடைக்கின்றன. காய்கறிக்கடைகளில் வட்டு வட்டாக வெட்டிக் கொடுப்பார்கள். இதே காய்கள் கறுப்பு நிறத்திலும் வெளிநாடுகளில் கிடைப்பதாக இணையத்தில் குறிப்புகள் உள்ளன.
நாஞ்சில் நாட்டுக்கிராமங்களில் இளவன்காய் என்ற இந்தத் தடியங்காயை புளிக்கறி, புளிசேரி என்ற மோர்க்குழம்பு மற்றும் எல்லாக்காய்கறிகளும் சேர்த்துச் சமைக்கும் சாம்பார் என்ற குழம்பு வகைகளிலும் கூட்டவியலிலும் போடுவதுண்டு.
அதிலும் தடியங்காய்ப் புளிக்கறி எப்படியும் வாரத்தில் இரு முறையாவது சமைக்கப்படுவதுண்டு. வேகவைத்த தடியங்காயோடு தேங்காய் சீரகம் மிளகாய்வற்றல் அரைத்துப்போட்டு துவரன் மற்றும் கூட்டு செய்வதும் வழக்கம். தடியங்காயை மிகச்சிறு சிறு துண்டுகளாக அரிந்து வேகவைத்து, அதனுடன் பச்சைமிளகாய், சீரகம், சிறிது தேங்காய் அரைத்துச் சேர்த்துத் தாளித்து இறக்கியபின் தயிர் சேர்த்து தயிர்ப்பச்சடி செய்வார்கள். இந்தத் தயிர்ப்பச்சடி கட்டிப் பருப்பு போட்டுப் பிசைந்து சாப்பிடும் சாதத்துக்கும், இரண்டாவதாகச் சாம்பார் ஊற்றிச் சாப்பிடும் சாதத்துக்கும் மிகப் பொருத்தமான ஒன்று. நாஞ்சில் நாட்டுத் திருமண விருந்துகளில் தயிர்ப்பச்சடி, தவிர்க்கப்படாமல் கண்டிப்பாகச் சேர்க்கப்படுகிற ஒரு தொடுகறி.
ஆகவே எங்கள் வீட்டிலும் இளவன்காய் அடிக்கடி சமைக்கப்படுகின்ற ஒரு காயென்பதால் சிறுவயதிலிருந்தே அந்தக் காயின் சுவை எங்களுக்குப் பழக்கமான ஒன்று.
பொதுவாகவே நாஞ்சில் பகுதியில் தடியங்காய், வெள்ளரிக்காய்(கீரைக்காய்) மற்றும் பூசணிக்காய் ( மஞ்சள் பூசணி, சர்க்கரைப் பூசணி. அரசாணி) வகைகள் உணவில் எவ்வித வெறுப்புமில்லாமல் அதிகமாகவே சேர்க்கப்பட்டு வந்தன. வெள்ளரிக்காய் தடியங்காயைப் போலவே பயன்படுத்தப்பட்டது. உணவுவிடுதிகளில் இட்லி, தோசை, ஆப்பத்துக்கு பெருவாரியாக பூசணிக்காய் சாம்பார் பரிமாறுவார்கள். சாம்பார், தீயல் குழம்புவகைகளிலும் பெரும்பயறு சேர்த்துக் கூட்டாகவும் உளுந்தம்பருப்பு, தேங்காய் வறுத்துப் போட்டு பூசணிக்காய்ப் பொரியலாகவும் அதிகம் பயன்படுத்தப்பட்டது. வாரத்தில் ஒருநாள் சுடுகஞ்சி சாப்பிடுவது வழக்கம். அதற்குத் தொட்டுச் சாப்பிடப் பெரும்பயறும் பூசணிக்காயும் போட்டுக் கட்டியாக வைக்கும் தீயல் மிகப் பிரபலம்.
நெல்லைப்பகுதியில் இளவன்காய் கிடையாது; சாம்பல் தடியங்காய்தான். அதுவும் கடலைப் பருப்போடு சிறிதளவு தேங்காய் சீரகம் அரைத்துப் போட்டு கூட்டாகச் செய்து சாப்பிடுவார்கள்.
நெல்லைப்பகுதி திருமண விருந்துகளில் வாழைக்காய் புட்டு, தடியங்காய் கூட்டு, அவியல், வெண்டைக்காய் அல்லது மாங்காய்ப்பச்சடி என்பது கண்டிப்பான நால் வகைக்கறியாகப் பரிமாறப்படும். நெல்லைப் பகுதிக்கடைகளில் தடியங்காயை நீட்டு நீட்டுக்கு அரிந்து தருவார்கள். அதற்குப் பத்தை என்று பெயர். அநேகமாக எல்லாக் காய்கறிக்கடைகளிலும் தடியங்காய்ப் பத்தை கிடைக்கும். சமையலில் அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
வேலூர் மற்றும் சென்னைப் பகுதிகளில் சாம்பல் தடியங்காய், வெள்ளைப் பூசணி என்றும் திருஷ்டிப் பூசணி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இக்காய்கள் இங்கே மிகச் சிறிதளவே சமையலுக்குப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. உழவர் சந்தையில் எல்லாக் காலங்களிலும் இந்தக்காய்கள் விற்பனைக்குக் கிடைத்தாலும் சமையலுக்கு வசதியாகச் சிறு துண்டுகளாக வெட்டித் தருவது மிகக் குறைவே.
குடியிருப்புப் பகுதிகளிலுள்ள சில்லறை விற்பனைக் காய்க்கடைகளில் இக்காய்கள் கிடைப்பதேயில்லை. புதுமனை புகுவிழா வீடுகள், வணிகத் தலங்கள், அலுவலகங்களில் திருஷ்டிக் காயாக முன்வாசலில் கட்டித்தொங்கவிடப்படுகின்றன. வாகனங்களுக்குப் பூஜை போடும்போதும் அமாவாசை, ஆயுத பூஜை போன்ற முக்கிய நாட்களில் திருஷ்டி கழித்துத் தெருவில் உடைத்து மஞ்சள் குங்குமம் தடவி அப்படியப்படியே சாலையில் கிடத்தப்படுகின்றன. அவை கால் நடைகளுக்கு உணவாகின்றன அல்லது நான்கு சக்கர ஊர்திகளின் சக்கரங்களில் மாட்டி அரைபட்டு வீணாகின்றன. இப்படி எறியப்படும் பூசணித்துண்டுகளால் சில நேரங்களில் இரு சக்கர வாகனங்கள் தடுமாறி விபத்துகள் ஏற்படுவதுமுண்டு. இவை நம்பிக்கை சார்ந்த விஷயங்களென்பதால் நாம் குறைசொல்வதற்கில்லை. ஆனால் இதனாலும் ஒரு வகையில் இக்காய்களைச் சாகுபடி செய்பவர்களும் சில்லறை வணிகர்களும் ஏதோ ஒரு விதத்தில் பயன்பெறுகின்றனர்.
பொதுவாகவே இப்பகுதியில் உருளைக்கிழங்கு, வாழை, கத்தரி, வெண்டை, அவரைக்காய்கள், சேப்பங்கிழங்கு, கருணை(சேனை)க் கிழங்கு, காரட், பீன்ஸ், பச்சைப் பட்டாணி, பீட்ரூட் முள்ளங்கி போன்ற காய்கறிகளையும் கீரை வகைகளையுமே அதிகம் பயன்படுத்துகின்றனர். சௌசௌ, பூசணி, கீரைக்காய், பீர்க்கு, சுரை போன்றவை நீர்க்காய்களென்றும் அவற்றை உணவில் சேர்த்துக்கொள்வதால் நீர்க்கோர்வை ஏற்படலாமென்றும் அவற்றைத் தவிர்க்கின்றனர். ஆரியபவன் போன்ற உணவுவிடுதிகளில் தடியங்காய்க்கூட்டு பரிமாறுகிறார்கள்.
வடநாட்டினர், குறிப்பாக ஆக்ராவில் இத் தடியங்காயைச் சர்க்கரைப் பாகில் வேகவைத்து பேடா செய்கின்றனர். இங்கும் திருமணவீடுகளில் தடியங்காயை அல்வா செய்கின்றனர்.
அம்பாசமுத்திரத்தில் வட்டாட்சியர் அலுவலகம் எதிரிலுள்ள ஒரு லாலாக்கடையில் தடியங்காய் முரப்பா கிடைத்து வந்தது. என்னுடைய பெரியப்பா ஒருவருக்கு அந்த முரப்பா பிடிக்கும். அவர் எங்கள் வீட்டுக்கு வரும்போது அதைத்தான் வாங்கி வருவது வழக்கம்.
அண்மையில் கிடைத்த ஒரு தகவலில் பெண்களின் மாதவிடாய் நாட்களிலேற்படும் சிக்கல்களுக்கு வெண்பூசணிச் சாறு சிறந்த மருந்து எனக் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. அதனால் முழுதாக ஒரு வெண்பூசணி வாங்கி வந்து அரைக்கிலோ அளவுக்கான காயைச் சுத்தம் செய்து விதை, குடல் பகுதியை நீக்கித் தோலோடு பொடியாக அரிந்து மிக்சியிலிட்டு அரைத்து அப்படியே என் மகளுக்குக் கொடுத்ததில் அதை குடிக்கச் சிறிது சிரமமாக இருப்பதாகக் கூறியதால் வடிகட்டிக்கொடுத்ததில் சோர்வு அகன்று, ஆரோக்கியமான ஒரு மனநிலை ஏற்படுவது தெரிந்தது. அதனால் இப்போது முடிந்த போதெல்லாம் வெண்பூசணி வாங்கி வந்து சாறு எடுத்து நான், என் மனைவி மற்றும் மகள் சாப்பிட்டு வருகிறோம். பேத்தி முகத்தைச் சுழித்து அய்யோ, இதைப்போய்க் குடிக்கிறீர்களேயென்கிறாள்.
காயை அரிந்து நீர் எதுவும் சேர்க்காமல் அப்படியே மிக்கியிலிட்டு அரைத்து வலைவடிகட்டியிலிட்டுப் பிழிந்தெடுத்த சாற்றினை அப்படியே அருந்தலாம். குடிப்பதற்கு எந்தச் சிரமமுமில்லை.
தடியங்காய் காலங்காலமாக இந்தியாவில் பெருவாரியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்த ஒரு காய். இதன் மருத்துவப் பயன்கள் மற்றும் சத்துகள் குறித்து ஆயுர்வேத நூல்களில் வெகுவாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளதென்கின்றனர்.
உயிர்ச்சத்து பி- 1, பி- 2, பி- 3 , பி – 5, பி- 6 மற்றும் சி ஆகிய வைட்டமின்களையும், கால்சியம், இரும்பு, மெக்னீசியம், மங்கனீஸ், சோடியம், பாஸ்பரஸ் மற்றும் துத்தநாகம் ஆகிய தாதுக்களையும் வெண்பூசணி கொண்டுள்ளது.
96 சதவீத நீர்ச்சத்து கொண்ட சாம்பல் பூசணி எடை குறைப்புக்கு மிகவும் ஏற்ற உணவு.
ஆயுர்வேதத்தில் உடல் ஆரோக்கியத்தை நிலைநிறுத்தும் டானிக்காக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும் வலிப்பு, மனநோய் போன்ற நரம்பு மூளை நோய்களையும் குணப்படுத்தும் மருந்தாகவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
இதன் காரத்தன்மை காரணமாக அமிலத் தன்மை மற்றும் வயிற்றுப் புண்ணுக்கு மருந்து. ஆஸ்துமா, சிறுநீரகக்கல் ஆகியவற்றைக் குணப்படுத்துவதிலும் உதவுகிறது.
வெண்பூசணிச்சாறு
1. சோம்பலை நீக்கி புத்துணர்வை கொடுக்கும்.
2.மாதவிடாய் பிரச்சனைகளை கட்டுப்படுத்தும்.
3.வெள்ளைப்படுதலை கட்டுப்படுத்தும்.
4.உடல் உஷ்ணத்தை குறைக்கும்.
5.உடல் எடையை கட்டுப்படுத்துவதுடன் எடை அதிகரிப்பினால் ஏற்படும் கால் மூட்டுவலியைக் குறைக்கும்
6. உடலில் அமிலத்தன்மையை சமன்படுத்த பெரிதும் உதவுகிறது.
7. வெண்பூசணிச்சாற்றுடன் சம அளவு தண்ணீர் கலந்து காலையில் வெறும் வயிற்றில் சாப்பிட்டு மூன்று மணி நேரத்திற்கு வேறு எதுவும் சாப்பிடாமல் இருப்பது வயிற்றுப் புண்ணுக்குச் சிறந்த மருந்தென்றும் தொடர்ந்து பல நாட்கள் சாப்பிட வயிற்றுப் புண் முழுமையாகக் குணமாகிவிடுமென்றும் குறிப்பிடுகின்றனர்.
8. மலச்சிக்கல் குறையும். குறிப்பாக நாடாப் புழுக்களுடன் இதரக் குடற்புழுக்களை வெளியேற்றும்
9. கலோரி குறைந்த உணவென்பதால் சர்க்கரை நோயாளிகளுக்குச் சிறந்த உணவு எனப்படுகிறது. கழிவு நீக்கியாகச் செயலாற்றி சிறுநீர் வெளியேற்ற உதவுகிறது.
10. தூக்கமின்மைக்கும் சிறந்த மருந்தாகப் பயன்படுகிறது. நீர்க்கோர்வை, இருமல், கபம் போன்றவற்றை நீக்கும்.
இத்தனை நன்மைகள் கிடைக்கமென்னும் போது இக்காயை வாரமிருமுறையாவது உணவில் சேர்த்துக்கொள்வது அறிவுடைமையாகுமென்பது உறுதியாகிறது. நாமே இக்காயைச் சாப்பிடாமல் ஒதுக்கிவந்ததால் நமது மகன், மகள் தலைமுறையே இக்காயைச் சாப்பிட முன்வராமல் முகத்தைச் சுழிக்கின்ற நிலைமையிருக்கும்போது அதற்கடுத்த தலைமுறையான பேரப்பிள்ளைகளுக்கு எப்படிப் பழக்குவது?
இக்காயை உணவில் பயன்படுத்துவதோடு, குடும்பத்தினர் எல்லோரையும் உண்ணும் வகையில் அதனைச் சமைப்பதெப்படியென்றும் சிந்திப்பது அவசியமாகிறது. வெண்பூசணிச் சாறு சாப்பிடுவது சாதாரணமாக பழச் சாறு சாப்பிடுவது போன்றதுதான். உண்மையில் சொல்லப்போனால் அது பழம் தான். சமையலுக்கு அதிகம் பயன்படுவதால் அதனைக் காயென்கிறோம். நன்றி.

Sunday, 27 May 2018

சங்க இலக்கியத்துளிகள் - 17 ஓரில் பிச்சை

சங்க இலக்கியத் துளிகள் – 17
ஓரில் பிச்சை
கற்பு – பாலை – பொருள்வயிற் பிரிந்த தலைமகன் வருகின்ற பருவம் குறித்து அறிவரிடம், தோழி கேட்டு அறியும் கூற்று. .
அறிவர் ஒருவர், கமண்டலம் மற்றும் பிச்சைப் பாத்திரத்துடன் தலைமகன் வீட்டின் முன்பு வருகிறார். தலைமகனோ, பொருள் தேடி வேற்றுநாடு சென்றிருக்கிறான். வருகின்ற வாடைக்காலத்தில் திரும்பிவிடுவதாகவும், அதுவரையில் தோழியுடன் ஆற்றியிருக்குமாறும் தலைவன் கூறியபடி தலைவி ஆற்றியிருக்கிறாள். தலைவன் இல்லாத வீட்டில் அறவோர்க்கு அளித்தலும், அந்தணர் ஓம்பலும் துறவோர்க்கு எதிர்தலும் விருந்து எதிர்கோடலுமாகிய அறச்செயல்கள் (சிலம்பு, கொலைக்களக்காதை -71 – 73) செய்வதில்லை. அதனால், தோழி, அறிவரிடம் `மின்னிடை நடுங்கும் கடைபெயல்வாடை எக்கால் வருவது` எனக்கேட்கிறாள். அவரும் பதில் சொல்கிறார். அக்காலமே இந்த வீட்டின் தலைமகனாகிய எங்கள் காதலர் வரும் காலமெனக் கூறும் தோழி, “ குற்றங்களற்ற தெருவில் நாய் இல்லாத அகன்ற நடை வாசலுடைய வீட்டில் நல்ல சம்பா அரிசிச் சோறும் நரை எருமையின் வெண்ணிற வெண்ணெயும் ஓரு வீட்டுப் பிச்சையாகவே கிடைத்து, ஆற அமர அங்கேயே இருந்து உண்டு, குடிப்பதற்காக முன்பனிக்காலத்திற்கு இதமான வெந்நீரும் தங்கள் செப்புக்குவளையில் பெறுவீராக என உளமாற வாழ்த்துகிறாள்.
பாடல் :
ஆசு இல் தெருவில் நாய் இல் வியன் கடைச்
செந் நெல் அமலை வெண்மை வெள் இழுது
ஓரில் பிச்சை ஆர மாந்தி
அற்சிர வெய்ய வெப்பத் தண்ணீர்
சேமச் செப்பில் பெறீஇயரோ நீயே 5
மின் இடை நடுங்கும் கடைப் பெயல் வாடை
எக்கால் வருவதென்றி
அக்கால் வருவர் எம் காதலோரே.
குறுந்தொகை 277, ஓரில் பிச்சையார், பாலைத் திணை – தோழிசொன்னது

அடிநேருரை:
ஆசு இல் தெருவில் நாய் இல் வியன் கடை – குற்றங்களற்ற தெருவில் நாய் இல்லாத அகன்ற நடைவாயிலுள்ள வீட்டில்;
செந் நெல் அமலை வெண்மை வெள் இழுது – சிவப்புச் சம்பா அரிசிச் சோறும் நரை எருமையின் வெண்ணெயும்
ஓர் இல் பிச்சை ஆர மாந்தி – ஒரு வீட்டுப் பிச்சையாகவே கிடைத்து, அங்கேயே ஆற அமர உண்டு முடித்து;
அற்சிர வெய்ய வெப்பத் தண்ணீர் – பனிக்காலத்திற்கு இதமாகக் குடிப்பதற்கான வெந்நீரினை;
சேமச் செப்பில் பெறீஇயரோ நீயே – உங்கள் செப்புக்குவளையில் சேமிக்கவும் பெறுவீராக
மின் இடை நடுங்கும் கடைப் பெயல் வாடை – இடையிடையே மின்னல் நடுங்குகின்ற கடைசி மழை பெய்து முடிகின்ற வாடைக்காலம்;
எக்கால் வருவது என்றி – எப்போது வருமெனச் சொன்னீர்கள்
அக்கால் வருவர் எம் காதலோரே – அப்போதே இந்த வீட்டின் தலைமகனான எங்கள் காதலோரும் வருவார்.
அருஞ்சொற்பொருள் :
ஆசு – குற்றம்; வியன்கடை – அகன்ற வாயில்; அமலை - சோற்றுத் திரள் ; வெண் மை – வெண்மை நிறமுள்ள எருமை; நரை எருமை; வெள் இழுது – வெண்ணெய்; அற்சிரம் – பனி; வெய்ய – விரும்பத்தக்க, இதமான; சேமச் செப்பு – மூடியுள்ள செம்புக்குவளை, கமண்டலம்; பெறீஇயர் – பெறுவீராக.
கவிதை நயம் :
அறிவர், பிச்சை கேட்டு வந்திருக்கிறார். தலைவன் இல்லாததால் அறவோர்க்கு அளிக்கும் வீட்டுச் சூழல் இல்லை. சாதாரணமாக வீடுகளில் பிச்சை கேட்டு வருவோரிடம், `இல்லை` எனச் சொல்லாமல், கைச் சோலி, அப்புறம் வா, என்றோ அடுத்த வீட்டில் பாரப்பா என்றோ சொல்வதுதான் இன்றும் வழக்கமாக இருக்கிறது.
வீடான வீட்டில் இருந்துகொண்டு `இல்லை` எனச் சொல்வதை அமங்கலமென்றே கருதுகின்றனர். அதே கருத்தில் தான் தோழி அறிவரிடம் `இல்லை` எனச் சொல்லாமல், வாடைக்காலம் எப்போது வருமெனக் கேட்கிறாள். அவரும் விரைவில் வருமென்றோ, நல்வாக்காக ஏதோ பதில் சொல்கிறார். அக்காலத்தில் தான் எங்கள் காதலர் வருவார் எனக் கூறுவதன் மூலம் வீட்டில் தலைவன் இல்லை, அதனால் அறவோர்க்களித்தல் இல்லையென்பது தெரிவிக்கப்படுகிறது.
அறிவர் நல்வாக்கு தெரிவித்ததில் மகிழ்ந்த தோழி, அறிவருக்கு நல்லது நடக்க வேண்டுமென வாழ்த்துவதுதானே இயல்பு; அதன்படியே தோழி வாழ்த்துகிறாள். பிச்சையேற்று உண்பவருக்குப் பெரிதாக விருப்பம் எதுவாக இருக்க முடியும்? குற்றங்கள் அற்ற தெருவெனில், குற்றங்கள் புரிவோரல்லாத நன்மக்கள் வாழ்கிற தெரு என்றும் அசுத்தங்கள், கறைகள் அற்ற, கண்ணுக்கு மகிழ்ச்சியான தெரு என்றுமாகிறது. பிச்சை கேட்டுச் செல்பவருக்குப் பெருந்தொல்லை இன்றளவும் நாய்கள் என்பதைச் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. அதனால் நாய்கள் இல்லாத வீடு என்கிறாள் தோழி. அதோடு வியன்கடை எனக்குறிப்பிடுகிறாள். வியன்கடை என்பது அகன்ற வாயிலும் முற்றமும் இருப்பதால் அங்கேயே அமர்ந்து உண்பதற்கு ஏற்ற இடம். உண்பதற்கு வேற்றிடம் தேடவேண்டிய இடர் ஏதுமில்லையாகிறது. அதுவும் நல்ல சிவப்புச் சம்பா அரிசிச் சோறும் எருமை வெண்ணெய், அதுவும் வெள் இழுது என்னும்போது அன்றே கடைந்தெடுக்கப்பட்டதும் வேண்டிய அளவுக்கு ஒரு வீட்டிலேயே கிடைத்து, அங்கேயே அமர்ந்து நிறைவாக உண்டு முடித்து, குடிப்பதற்கும் பனிக்காலத்திற்கு இதமான வெந்நீரும் கமண்டலத்தில் சேமிக்கும் அளவுக்குப் பெறுவீராக` என நெஞ்சம் நிறைய வாழ்த்துவது மிகவும் இயல்பாகவும் உள்ளது.
இந்தப் பாடலின் தொனி மிக இயல்பாகக் கிராமத்து மக்கள், தம் மனம் மகிழ்ந்து பாராட்டும் போது, எட்டுப்பிள்ளை பெறுவாய், நல்ல மனைவி வருவாள் என வாழ்த்துகின்ற பாணியில் அமைந்து இன்புறுத்துவதாயுள்ளது.
இதையே, தலைவன் வந்த பிறகு வாருங்கள், எட்டு கவளங்கள் பெறுவதற்காக எட்டு வீட்டுக்குச் செல்லாமல், எமது ஒரு இல்லத்திலேயே உணவோடு வெந்நீரும் தருகிறோமென்று கூறுவதாகவும் பொருள் கொண்டிருக்கிறார்கள். கவிதையில் வரும் `மின்னிடை நடுங்கும்` என்ற தொடருக்கு மின்னலைப் போன்ற இடையையுடைய தலைவி நடுங்குதற்குக் காரணமான எனப் பொருள் வருவித்துள்ளனர்.
பேராசிரியர் சுந்தர சண்முகனார் என்ற தமிழறிஞரின் நூல்கள் அனைத்தும் நாட்டுடைமையாக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றில் ஒன்றான `இன்ப வாழ்வு` என்ற நூலில் `ஓரில் பிச்சை` கட்டுரையில் ஒரு வீட்டிலேயே முழு உணவும் கிடைத்துவிட்டால் அது விருந்து என்றும் பல வீட்டில் கிடைத்தால் தான் பிச்சை என்றும் அதனால் ஓரில் பிச்சையில் முரணுள்ளது என்றும் குறிப்பிடுகிறார். இவ்வாறாகப் பலரும் அவரவர் புரிதலுக்கேற்பப் பொருள் கொண்டுள்ளனர்.
இக்கவிதை இயற்றப்பட்டு இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகிவிட்டது. இதுகாறும் எத்தனையோ தமிழறிஞர்கள், ஆர்வலர்கள் காலங்காலமாக இப்பாடலை வாசித்து இதன் பொருளை உன்னியறிந்து போற்றிப் பாராட்டி வியந்து, விவாதித்துமிருப்பார்கள். இன்றும் அதன் புதுமைப் பொலிவினை இழந்துவிடாதிருக்கும் இப்பாடல் குறித்து எனக்குள் ஏற்படுகின்ற ஒரு கேள்வி : தலைவி, தலைவன் மீது கொண்ட காதலையும் தோழி தலைவியின் மீதும் தலைவன் மீதும் கொண்டுள்ள அக்கறையினையும் உணர்த்துவதற்காகவா, அக்கவிஞர் இக்கவிதையை யாத்திருப்பார்? `ஓரிற் பிச்சை` குறித்து அவருக்குள் ஏற்பட்ட உணர்வினைப் பதிவு செய்யவிரும்பிக் கவிதையாக்க முனைந்தவருக்கு தமிழ்க்கவிதை மரபின் பாலைத்திணை வசதியானதாகத் தோன்றியிருக்கும். அதன் வரையறைகளுக்குள் அவர் விரும்பிய ஓரிற்பிச்சையைக் கவிதையாக்கிவிட்டாரென்பதே எனது முடிபு.
இப்பாடலிலிருந்து தெரிந்துகொள்ளும் செய்திகள்
1. அழகிய சுத்தமான தெருக்களும் அமைக்கப்பட்டிருந்துள்ளன.
2. வீடுகளில் நாய்கள் வளர்க்கும் பழக்கம் இருந்துள்ளது. நாய்கள் வளர்க்காத வீடுகளும் இருந்துள்ளன.
3. அகன்ற வாயில்கள் உள்ள வீடுகளும் இருந்துள்ளன.
4. பிச்சையேற்பவர்களுக்கு அரிசிச் சோறும் எருமை வெண்ணெயும் வழங்கியுள்ளனர்.
5. எருமை வெண்ணெய் வழங்கியுள்ளதால் அந்த வீட்டில் எருமைகள் வளர்க்கப்பட்டிருக்கலாம்.
6. பிச்சையேற்பவர்களின் வயிறு நிறையுமளவுக்கு சோறு வழங்கி, முன்வாயிலிலேயே அமர்ந்து உண்ணுவதற்கும் அனுமதிக்கும் வீடுகளும் இருந்துள்ளன.
7. குடிப்பதற்கு வெந்நீர் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. அற்சிரம் வெய்ய வெந்நீர் எனக் குறிக்கப்படுவதால் பனிக்காலத்தில் வெந்நீர் குடிப்பதை விரும்பியுள்ளனர்.
8. அறிவரிடம் சேமச்செப்பு இருந்துள்ளது. எனவே செம்பு உலோகம் பாத்திரத் தயாரிப்புப் பயன்பாட்டுக்கு வந்துவிட்ட காலமென்பது தெரியவருகிறது.
9. மருத நிலத்திலும் முல்லை நிலத்திலுமே எருமைகள் வளர்க்கப்பட்டன. இப்பாடல் பாலைத் திணையிலுள்ளது. மருதம் பாலையாகத் திரிவதில்லை. குறிஞ்சியும் முல்லையுமே கோடையில் பாலையாகத் திரிந்து தோற்றமளிப்பவை, எனவே அந்த ஊர் முல்லை நிலத்தூர் என்பதை தெளிவு.
10. அறிவர்கள் முக்காலமும் உணர்ந்தவர்களென மக்கள் நினைத்திருந்தனர்.
11. கார்காலத்தின் கடைசி மழை முடியும்போது வாடைக்காலம் தொடங்கும்.
முகநூல் பதிவு 22.05.18.

Wednesday, 23 May 2018

கோவைக்காய் (அபுனைவு 20)

கோவைக்காய்
கோவை மிகச் சாதாரணமாக எல்லா ஊர்களிலும் வேலிகளில் படர்ந்து கிடப்பதைக் காணமுடியும். கோவைப்பழத்தை கிளி விரும்பி உண்ணும். நாங்கள் உண்டதில்லை. கோவைப்பழத்தை இலேசாக எண்ணெய் தடவிக் கசக்கிக்கொண்டேயிருந்து கடைசியாகச் சிறு துளையிட்டு உள்ளிருக்கும் கூழ் முழுவதையும் வெளியேற்றிய பின் அதனைப் பெண்பிள்ளைகள் சொடக்காக நெற்றியில் அடித்து விளையாடும்.
யாராவது அரளிக் காய் அரைத்துக் குடித்த விபரம் தெரிந்தால் உடனடியாகக் கோவை இலையை அரைத்துச் சாற்றினை செம்பு, செம்பாக உள்ளுக்குக் கொடுத்துக்கொண்டேயிருப்பார்கள். வயிற்றில் கிடப்பது அனைத்தும் வாந்தியாக வெளிவரும்.
கோவைப் பழம், தமிழில் கொவ்வைப் பழம் என்றும் அழைக்கப்படுவதோடு சிவப்பாகவும் அழகாகவும் இருப்பதால், பெண்களின் இதழ்களைக் கொவ்வையிதழ் எனத் தமிழ்க்கவிதைகள் கொண்டாடுவதுண்டு.
கோவைக்காயும் சமைத்து உண்ணத்தகுந்த ஒரு காய்வகை என்பதை எனது முப்பதாவது வயதில் வேலூர் வரும் வரையிலும் அறிந்திருக்கவில்லை.
நாஞ்சில், நெல்லை, முகவை, மதுரை, கம்பம் பகுதிகளில் தங்கி வசித்திருந்தாலும் கோவைக்காயை சந்தைகள் மற்றும் காய்கறிக் கடைகள் எதிலும் கண்டதில்லை. நண்பர்கள், உறவினர்கள் வீடுகளிலும் உணவு விடுதிகளிலும் சமைத்துப் பறிமாறப்பட்டதைப் பார்த்ததில்லை.
வேலூர் வந்தபின் நண்பர் ஒருவருக்குத் துணையாக நேதாஜி மார்க்கெட்டுக்கு காய்கறிகள் வாங்கப் போனபோதுதான் கோவைக்காய்களும் விற்கப்படுவதை அறிந்தேன். இதையுமா சாப்பிடுவார்கள்? என வியந்ததோடு சரி. எங்கள் குடும்பங்களிலும் யாரும் கோவைக்காய் சாப்பிடுவதாகத் தெரியவில்லை.
வருவாய்த்துறைப் பணியென்பதால் உச்ச நீதிமன்றம் மற்றும் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகள், குடியரசுத் தலைவர், அமைச்சர்கள், முதல் அமைச்சர் என முக்கியப் பிரமுகர் வருகைப் பணியிலுமிருந்ததால் வேலூரில் அனைத்து உணவுவிடுதிகளிலும் சமைக்கப்படும் உணவு வகைகள் பற்றி அறிவேன். அப்போதைய புகழ் பெற்ற கன்னா ஓட்டலில் பாகற்காய் சாம்பார் கூடப் போட்டிருக்கிறார்கள். கோவைக்காய் கூட்டு, பொரியல், சாம்பார் எதுவும் எந்த உணவுவிடுதியிலும் பார்த்ததாக நினைவில்லை.
1995 இல் குடும்பச் சுற்றுலாவாக மைசூர், கோவா, ஹம்பி சென்றிருந்தோம். கோவா செல்லும் வழியில் ஒரு உணவுவிடுதியில் மதிய உணவின் போது சக்கை(பலாக்காய்)யும் பெரும்பயறும் போட்டு ஒரு குழம்பும் கோவைக்காய் வதக்கலும் பரிமாறினார்கள். இரண்டுமே புது வகையாக வேண்டுமளவு உண்ணத்தக்கதான சுவையில் இருந்தன. கோவைக்காய்களை நீளவாக்கில் மூன்று அல்லது நான்கு துண்டுகளாக அரிந்து எண்ணெயில் வதக்கி, தேங்காய் சீரகம் அரைத்துப்போட்டிருந்தனர். அந்தப் பக்குவத்தில் எங்கள் குடும்பங்களில் கத்தரிக்காய் வதக்குவதுண்டு. கத்தரிக்காயில் இல்லாத மென்புளிப்புச் சுவையும் சிறிது அதிகமான கடினத்தன்மையும் கோவைக்காய் வதக்கலுக்கு அதிகச் சுவையைக் கொடுக்கின்றது.
வேலூர் மற்றும் சென்னைக் காய்கறிக்கடைகளில் கோவைக்காய் எப்போதும் கிடைப்பதால், கோவைக்காயை மேற்சொன்ன பக்குவத்தில் சமைத்து உண்ணத் தொடங்கினோம்.
1997 இல் சர்க்கரை நோய் இருப்பதாகவும் மாத்திரை உட்கொள்வதோடு உணவு முறையிலும் கட்டுப்பாடுகள் வேண்டுமெனத் தெரிவித்தனர்.
சி.எம்.சியில் உணவுப் பட்டியல் ஒன்றும் கொடுத்தனர். அதன்படி 1997 இல் நான் உணவாக எடுத்துக்கொண்டிருந்த மாவுப்பொருள் உணவில் பாதியும் அதை ஈடுகட்டுவதற்குக் காய்கறியும் சேர்த்துக்கொள்ளுமாறு அறிவுறுத்தினர். ஆறு இட்லியை மூன்றாகக் குறைத்துக்கொண்டு மீதி இடத்திற்கு முள்ளங்கி, காரட், வெள்ளரி போன்ற பச்சைக்காய்கறியும் சாம்பார்க் காய்கள், கூட்டு முதலியவற்றையும் சேர்த்துக்கொண்டேன்.
மதிய உணவாக இரண்டு கப் சாதத்தை ஒரு கப் அளவாகக் குறைத்து ரசம் மற்றும் மோர் சாதத்தைத் தியாகம் செய்துவிட்டு பொரியல் மற்றும் கூட்டாக இரு காய்கறிகள் + சாம்பார் அல்லது குழம்புக்காய்கள் என மூன்று காய்களாக மாற்றிக்கொண்டேன். அதனால் கோவைக்காயை வாரத்திற்கு இரு முறையாவது உண்ணும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டுவிட்டது. அதனால் புதிய செய்முறைகளை முயற்சி செய்யவேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.
வட்டு வட்டாக அரிந்து வதக்கிப் பின் வேகும் அளவுக்குத் தேவையான தண்ணீர் ஊற்றி வேகவைத்து, பாசிப்பருப்பு, தேங்காய், சீரகம், மஞ்சள்பொடி மற்றும் சிறிதளவாக மிளகாய்ப்பொடி சேர்த்து வதக்கிப் பொரியலாக்கிப் பயன்படுத்தினோம்.
ஒரு முழு வெங்காயம் வெட்டிப்போட்டுத் தாளித்து, அதனோடு வட்டுவட்டாக அரிந்த கோவைக்காய், மஞ்சள் பொடி, சிறிது மிளகாய்ப்பொடி, சீரகப்பொடி சேர்த்து வதக்கித் தேவையான தண்ணீரைத் தெளித்துத் தெளித்து வதக்கி வேகவைக்கும் தேங்காய், பருப்பு இல்லாத பொரியலுக்கும் விரும்பிச் சாப்பிடும் சுவை கிடைத்துவிடுகிறது.
மதிய உணவுக்கான சாம்பாரில் கோவைக்காய், காரட், குடமிளகாய் (Capsicum) மூன்று மட்டும் போட்டுச் செய்துபார்த்தபோது, அந்த சாம்பாருக்கென ஒரு தனிச் சுவை உருவாகிறது.
கோவைக்காயில் பி1, பி2, பி3, சி உயிர்ச்சத்துக்களும், இரும்பு, சுண்ணாம்பு மற்றும் பொட்டாசியம் சத்துக்களும் கார்போ ஹைட்ரேட், புரோட்டீன் மற்றும் நார்ச்சத்துகளும் உள்ளன.
கோவைக்காயில், கல்லீரல் சுரப்புக்குத் தேவையான Glucose-6-phosphatase இருப்பதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. நமது தமிழ் மற்றும் ஆயுர்வேத சிகிச்சை முறையில் கோவைக்காய் சர்க்கரை நோய்க்கு மருந்தாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. Glucose-6-phosphatase தான் இன்சுலின் சுரப்பினை அதிகப்படுத்துவதற்குக் காரணமாக அமைகிறதென்றும் ஆய்வில் கண்டுபிடித்துள்ளனர்.
கோவைக்காய் சோர்வை அகற்றுவதாகவும், சிறுநீரகக் கற்கள் உருவாகாமல் தடுப்பதாகவும் நரம்பு மண்டலம் மற்றும் உடலின் உயிரியக்கச் செயல்பாடுகளைச் சீரமைப்பதாகவும் குறிப்பிடுகின்றனர்.
வாரம் இருமுறையாவது கோவைக்காயை உணவில் சேர்த்துக்கொள்வது சர்க்கரை நோயாளிகளுக்கு மிகவும் நல்லதெனத் தெரிய வருகிறது.
Major Nutrition
Iron, Fe 1.4 mg (17.50%)
Vitamin B2 0.08 mg (6.15%)
Vitamin B1 0.07 mg (5.83%)
Total dietary Fiber 1.6 g (4.21%)
Calcium, Ca 40 mg (4.00%)
Protein 1.2 g (2.40%)
Carbohydrate 3.1 g (2.38%)
Vitamin C 1.4 mg(1.56%)
Potassium, K 30 mg (0.64%)
Vitamin B3 0.07 mg (0.44%)
Health Benefits
• Prevents Kidney Stones
• Fatigue
• Protects the Nervous System
• Maintains a Healthy Metabolism
• Fiber keeps the digestive tract healthy
Calories in 1cup (100gm) 18
முகநூலில் 22.05.18 ல் பதிவு. விருப்பம் 98 பகிர்வு 23, பின்னூட்டம் 24 

Tuesday, 22 May 2018

செம்மொழித் தமிழ், முத்தொள்ளாயிரக் காட்சிகள்

யானையும் கண்புதைக்கும் போர்க்களம்
யானையும் கண்புதைக்கும் போர்க்களம்
போர் முடிந்த நாளின் இறுதியில் மரணமுற்ற வீரர்களின் மனைவியர் எரிபுகுகின்றனர். அதைக் கண்ணுறும் மன்னனும் தன் மேலாடையால் கண்களைத் துடைக்கிறான். அந்தக்களத்தில் பகைவரின் யானைகளும் வெட்டுண்டு செத்துக்கிடக்கின்றன. அவற்றைப் பார்த்து மன்னனின் யானையும் அழுகிறது.
இப்படியொரு காட்சியினை முத்தொள்ளாயிரம் காட்டுகிறது.
பாடல் :
ஏனைய பெண்டிர் எரிமூழ்கக் கண்டுதன்
தானையாற் கண்புதைத்தான் தார்வழுதி – யானையும்
புல்லார் பிடிபுலம்பத் தன்கண் புதைத்தே
பல்யானை அட்ட களத்து.
- 109, முத்தொள்ளாயிரம்

யானை நாணிநின்ற ஒரு காட்சி :
எதிரி நாட்டின் கோட்டை மதில்கள் மீது மோதி மோதி உடைத்துத் தள்ளியதில் களிற்று யானையின் கொம்பு உடைந்ததோடு, பகை அரசர்களின் மணிமுடி தரித்த தலைகளை இடறியதில் நகங்களும் தேய்ந்து போயினவாம், உடைந்த கொம்புகளோடும் தேய்ந்த நகங்களோடும் தன் பிடியின் முன்பு போய் நிற்க நாணிய அக்களிறு புறங்கடையில் போய் நின்றதாம்.
பாடல் :
கொடி மதில் பாய்ந்திற்ற கோடும் அரசர்
முடியிடறித் தேய்ந்த நகமும் - பிடிமுன்பு
பொல்லாமை நாணிப் புறங்கடை நின்றதே
கல்லார் தோட் கிள்ளி களிறு.
- 48, முத்தொள்ளாயிரம்.
தன் முறிந்த கோட்டினைப் பிடிமுன் காட்டுவதற்கு நாணிய அக்களிறு, முடியுடை மன்னரைக் குத்தி அவர் தம் குடலால் தன் கோடுகளை மறைத்துக்கொண்டதாக இன்னொரு பாடல் :
அடுமதில் பாய அழிந்த தன் கோட்டைப்
பிடிமுன் பழகுதலில் நாணி - முடியுடை
மன்னர் குடரால் மறைக்குமே செங்கனல் வேல்
தென்னவர் கோமான் களிறு.
-- 102. முத்தொள்ளாயிரம்.
போருக்குப் புறப்படுகிற களிற்றினைக் கண்டதும் புலால் உண்ணும் பறவைகள், பருந்துகள், நரி்களோடு பேய்மகளிரும் தமக்கு விருந்து கிடைக்கப்போவதை எண்ணி பெருமகிழ்வு கொள்கின்றனராம். போர்யானை களம் நோக்கி நடந்துவருகிற காட்சியைக் கண்ணுக்குக் கொண்டுவந்து பாருங்களேன். புலால் உண்ணும் பறவைகள் மகிழ்ந்து குரல் எழுப்ப, பருந்துகள் பின்தொடர, நரிகள் நான்குதிசையிலுமாக ஓடித் திரிய, அணிகலங்கள் ஆட வரும் பேய்மகளிர் மகிழ்ச்சிக் கூத்தாட, போர்யானை பெருமித த்தோடு வருகிறதாம்.
பாடல் :
பாற்றினம் ஆர்ப்பப் பருந்து வழிப்படர
நாற்றிசையும் ஓடி நரிகதிப்ப - ஆற்ற
அலங்கலம் பேய்மகளிர் ஆட வருமே
இலங்கிலை வேல் களிறு.
-- 50, முத்தொள்ளாயிரம்
( பாற்றினம் - புலாலுண்ணிப்பறவைகள், பேய்மகளிர் - பிணம் உண்ணும் மகளிர்)
முத்தொள்ளாயிரமும் செம்மொழித் தமிழ் இலக்கியங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.
ம.வெ, பசுபதி பதிப்பாசிரியர், செம்மொழித்தமிழ் இலக்கண இலக்கியங்கள் -2010, தமிழ்ப்பல்கலைக் கழகம், தஞ்சாவூர்.