Octavio Paz
No More
Clichés - Poem by Octavio Paz
No More
Clichés - Poem by Octavio Paz
No More
Clichés - Poem by Octavio Paz
இனியும்
வேண்டாமிந்தப் புளித்துப்போன சொற்கள்
அழகுமுகம்
சூரியனுக்கு
இதழ் விரிக்கும் டெய்சி போலவே விரிந்து திறக்கிறது. நீயும்
அப்படியே, உன்முகம்
திறக்கிறாய் எனக்கு, நான் பக்கத்தை மாற்றுவது போல.
கவர்ந்திழுக்கும்புன்னகை எந்தவொரு மனிதராகட்டுமே, உன் காலடியில்தான் ஓ, இதழொன்றின்
அழகு
எத்தனை
கவிதைகள் எழுதப்பட்டுவிட்டன, உனக்கு? எத்தனை
தாந்தேக்கள் எழுதிவிட்டனர் உனக்கு, பியூட்ரைஸ்? துன்புறுத்தும் உனது
மாயைக்கு
மிகைக்கற்பனையை நீ விதைக்க
ஆனால்,
இன்று நான் மேலுமொரு புளித்த சொல்லை உருவாக்கி உனக்கு இந்தக் கவிதையை
எழுதமாட்டேன்.
இல்லை, இனிமேலுமொரு புளித்த சொல் இல்லை.
ஒப்பனைத்
தோற்றத்திலன்றி,
இன்முகத்தில், அறிவுத்திறத்தில், ஒழுக்கப் பண்பினில்
அழகினைக்கொண்ட பெண்களுக்கே இக்கவிதை அர்ப்பணம்.
இக்கவிதைஉங்களுக்கானது,
தினமும் சொல்வதற்கான புதிய கதையொன்றுடன் கண்விழிக்கும் ஷெஹ்ராஜேடைப் போன்ற பெண்களுக்கானது
போருக்கான நம்பிக்கையை உருவாக்கும் புதிய மாற்றத்தினைப் பாடுவதான ஒரு கதை :
ஒன்றிணைந்த மாமிசங்களின் காதலுக்கான போர் புதுநாளொன்று
உசுப்பியெழுப்பிய கட்டிலடங்கா உணர்ச்சிகளின் போர் புறக்கணிக்கப்பட்ட உரிமைகளின்
போர்
அல்லது மேலுமொரு ஒற்றையிரவு ஜீவிதத்திற்கேயான போர்கள்
ஆம்.
வலியின் உலகத்தில் வசிக்கும் பெண்களே, உங்களுக்குத்தான் நாளும் குறையும் அண்டவெளியின்
ஒளிநட்சத்திரமே, உனக்குத்தான்,
ஆயிரக்கணக்கான போர்களின் போராட்ட மங்கையே, உனக்குத்தான், என் இதயத்தின் தோழியே,
உனக்குத்தான்
இப்பொழுதிலிருந்து,
இதழொன்றுக்காக என் தலை கீழ்நோக்கப்போவதில்லை
அதைவிட,
இரவினையும் அதன் ஒளிமிகுந்த நட்சத்திரங்களையும் அண்ணாந்து
பார்க்கும். அதனாலேயே, இனிமேலும்
புளித்த சொற்கள் இல்லை.
Octavio Paz
No More
Clichés - Poem by Octavio Paz
No More Cliches
Beautiful face
That like a daisy opens its petals to the sun
So do you
Open your face to me as I turn the page.
That like a daisy opens its petals to the sun
So do you
Open your face to me as I turn the page.
Enchanting smile
Any man would be under your spell,
Oh, beauty of a magazine.
Any man would be under your spell,
Oh, beauty of a magazine.
How many poems have been written to you?
How many Dantes have written to you, Beatrice?
To your obsessive illusion
To you manufacture fantasy.
How many Dantes have written to you, Beatrice?
To your obsessive illusion
To you manufacture fantasy.
But today I won't make one more Cliché
And write this poem to you.
No, no more clichés.
And write this poem to you.
No, no more clichés.
This poem is dedicated to those women
Whose beauty is in their charm,
In their intelligence,
In their character,
Not on their fabricated looks.
This poem is to you women,
That like a Shahrazade wake up
Everyday with a new story to tell,
A story that sings for change
That hopes for battles:
Battles for the love of the united flesh
Battles for passions aroused by a new day
Battle for the neglected rights
Or just battles to survive one more night.
Yes, to you women in a world of pain
To you, bright star in this ever-spending universe
To you, fighter of a thousand-and-one fights
To you, friend of my heart.
From now on, my head won't look down to a magazine
Rather, it will contemplate the night
And its bright stars,
And so, no more clichés.
Whose beauty is in their charm,
In their intelligence,
In their character,
Not on their fabricated looks.
This poem is to you women,
That like a Shahrazade wake up
Everyday with a new story to tell,
A story that sings for change
That hopes for battles:
Battles for the love of the united flesh
Battles for passions aroused by a new day
Battle for the neglected rights
Or just battles to survive one more night.
Yes, to you women in a world of pain
To you, bright star in this ever-spending universe
To you, fighter of a thousand-and-one fights
To you, friend of my heart.
From now on, my head won't look down to a magazine
Rather, it will contemplate the night
And its bright stars,
And so, no more clichés.
- Octavio Paz.
